Lot Hartman

Huissleutel

‘Voor het eerst een echt thuis’.

‘Ik heb al op heel veel plekken gewoond, zowel in mijn kinder als volwassen jaren. Ik was elf jaar toen mijn moeder na een lang ziekbed overleed. Door omstandigheden kon mijn vader niet voor zijn kinderen zorgen en ben ik in netwerkpleeggezinnen terecht gekomen. In eerste instantie bij kennissen in de buurt, later bij mijn oud-tante in Groningen. Toe ik vijftien was vond ik mijzelf volwassen genoeg om enigszins zelfstandig te wonen en ben ik bij mijn vader ingetrokken. Door mijn jeugd werd ik gedwongen vroeg zelfstandig te worden. Achterafgezien was ik dat natuurlijk nog niet zo, maar ik heb mezelf weten te redden. Op mijn achttiende overleed ook mijn vader en stond ik er echt alleen voor. Ik had wel vrienden aan wie ik steun had, maar miste toch een vangnet, maar ook toen heb ik het gered. Ik zat in de overgang van vijf naar zes VWO en vond dat ik het moest gaan halen. Ik had geen behoefte in de goot terecht te belanden.

Tijdens en na mijn VWO heb ik al veel gereisd, dat heb ik van mijn ouders die elkaar ontmoet hebben in een vliegtuig. Ik heb in die periode veel avonturen beleefd en dingen ontdekt over mezelf en de wereld. Nu leid ik een leven wat ik destijds als saai betiteld zou hebben. Toch geniet ik van de stabiliteit die ik nu ken. De sleutel is de voordeursleutel van mijn huis wat ik voor het eerst als een echt thuis ervaar.

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in politiek. Op mijn twaalfde (in de eerste van de middelbare school) deed ik mee aan het nationale jeugddebat in de tweede kamer. Ik keek als hummeltje van zes al naar het journaal en netwerk. Ik vond het niet alleen interessant, ik vond er ook wat van, had al een mening. Het is niet dat mijn ouders politiek geëngageerd waren, ze waren wel geïnteresseerd, waardoor het mij aangeboden werd.

Ik was tijdens de Arabische lente op reis, eerst door Syrië, toen dat te gevaarlijk werd naar Israel en vervolgens naar Egypte. Het was een roerige tijd die onbewust bij mij het bewustzijn heeft gepland dat je als bevolking iets te weeg kan brengen.

Toen ik terug in Nederland kwam ben ik Midden-Oostenstudies gaan studeren. Door gebrek aan kunde en vanwege politieke agenda’s zag ik dat er veel domme beslissingen ten aanzien van het Midden Oosten werden genomen, dat frustreerde me. Ik heb me er best een tijd boos over gevoeld en wellicht te lang aan de zijlijn gestaan met de kennis die ik had. Daarom besloot ik drie jaar geleden me actief in te gaan zetten, om te beginnen lokaal, hier in Bergen op Zoom. Ik ben begonnen in het bestuur van D’66, maar wilde echt in het politieke veld staan. In december ben ik duolid geworden en ik hoop vanaf maart actief te kunnen zijn in de raad.

Mijn moeder heeft me op het hart gedrukt (financieel) onafhankelijk te zijn van een man. Mijn vader zei altijd:”Als je het niet probeert kun je het ook nooit leren”. Beiden brachten ze me bij niet zomaar achter de kudde aan te lopen. Je eigen pad bepalen en lopen, vertrouw op je zelf. Deze waarden wil ik ook meegeven aan mijn zoontje.

Ik ben er trots op dat ik een vorm van stabiliteit voor mezelf heb kunnen creëren waardoor ik me in kan zetten als moeder, maar ook mijn kennis kan benutten om me politiek in te kunnen zetten.

Om de hete brij heendraaien, geen moeilijke vragen stellen wanneer dat wel noodzakelijk is kan me frustreren. Daarnaast vind ik dat deze gemeente te gemakkelijk geld uitgeeft wat ze niet heeft, ze zou, net als iedere vrouw, financieel onafhankelijk moeten zijn.

Het is mijn ambitie in de raad te komen, mijn kennis uitbreiden en wat meer lef in de raad te gooien. ”

Met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen heeft Beweeg me alle mensen die zich verkiesbaar stellen uitgenodigd te vertellen wat hen beweegt actief te zijn in de Bergse politiek, deze keer Lot Hartman (D’66). 

Bent u ook actief in de Bergse politiek en wilt u meedoen aan dit unieke project? Meld u dan aan hier aan o.v.v. politiek.

 

Bestel deze foto

Lot Hartmanadmin
025
error: Content is protected !!