Hans-Jorg van Broekhoven

Boek: Jonathan Livingston Seagull.

‘Moed en hoop, maar vooral herkenning’.

 
‘Ik was een jaar of tien a twaalf toen mijn vader mij attendeerde op de verfilming van dit boek. De verhaal gaat over een vlucht zeemeeuwen, waarvan er een (Jonathan) niet met de stroom mee wil. Alle meeuwen hebben een oordeel over deze ene meeuw, waardoor hij gedwongen wordt nog meer zijn eigen weg te gaan.

De groep meeuwen zou een groep mensen kunnen zijn, het verhaal is op het menselijke leven en gedrag toe te passen. Ik kon me enorm identificeren met Jonathan uit het verhaal. Ik vond mezelf eigenlijk geen buitenbeentje, maar ik denk dat de buitenwereld wel zo naar mij keek, waardoor ik me vanzelf zo ging voelen. Het verhaal gaf me hoop en moed, een blauwdruk om je weg te vinden als je ‘anders’ bent. 
 
Hoewel ik het er zelden of nooit over heb, heb ik het verhaal geadopteerd, het is onderdeel geworden van wie ik ben. Het heeft me geholpen, me laten zien dat ‘anders’ zijn misschien niet altijd makkelijk is, maar je wel veel kan brengen.
 
Als je ouder wordt ontdek je meer over jezelf en waar je mee worstelde, omdat je ‘anders’ was. Ik heb geleerd wie ik ben, het heeft me geholpen mezelf te snappen en dichtbij mezelf te blijven.
 
Pas jaren later heb ik het boek gelezen, het ging me nooit om het boek of de film, maar om het verhaal en het gevoel wat het opleverde: moed en hoop, maar vooral herkenning en daarmee troost.
 
Als ik nu een meeuw zie, denk ik aan het verhaal. Voor mij past deze vogel ook bij het verhaal van de mens, ik zie nog steeds allerlei paralellen’.
 

Bestel deze foto

Hans-Jorg van Broekhovenadmin
015