Adam Ahajaj

Wetboek (de grondwet)
 
Het idee van rechtvaardigheid een plek geven.
 
 
Ik studeer rechten aan de universiteit van Tilburg. Van kinds af aan wist ik al dat ik deze studie wilde gaan volgen, met name in verband met de rechtvaardigheid.
 
Ik ben opgegroeid met het idee van rechtvaardigheid en voor jezelf en anderen opkomen. Als ik vroeger thuis kwam en het ergens niet mee eens was, spoorden mijn ouders mij aan om voor mezelf op te komen, het niet zomaar te laten gebeuren. Ik kreeg bijvoorbeeld een schooladvies voor de middelbare school, ik wilde graag naar het VWO, dat zou nodig zijn om naar de universiteit te kunnen. Ik kreeg dat advies niet en was enorm teleurgesteld. Mijn moeder vond het HAVO-advies goed genoeg, maar begreep mijn teleurstelling wel. Ik ben toen samen met mijn ouders naar school gegaan om verhaal te halen, de uitleg was niet bevredigend en het veranderde niets aan het advies. Vooral bij mij heerste het idee van onrechtvaardigheid, maar mijn ouders gaven me mee dat dit bij het leven hoort en ik dit nog wel vaker tegen zou komen. Ze geloofden er in dat ik echt wel zou komen waar ik zou willen. Dat idee heeft me gesterkt, ik heb me dubbel en dwars ingezet op de middelbare school en na een half jaar zat ik toch op het VWO. Het vertrouwen wat mijn ouders mij destijds gaven en nu nog steeds aanbieden, stimuleert mij mijn dromen waar te maken.
 
Zorg altijd voor de ander, blijf kijken hoe het met je omgeving gaat en zorg dat je helpt daar waar het nodig is wat mijn ouders mij op de hart hebben gedrukt. Ik heb een sociale, zorgzame moeder en mijn vader is altijd positief en een doener. Hij is een ondernemend man, waar ik vaak een voorbeeld aan wil nemen.
Bij ons thuis werd er niet echt over politiek gesproken, maar wel over ontwikkelingen en gebeurtenissen in de samenleving. Mijn ouders zijn zeer maatschappelijk betrokken, wat ook mijn intenties verklaart.
 
Mijn opa en oom waren politiek actief in het land van herkomst. Ik zeg bewust land van herkomst, omdat Marokko helaas nog wel eens een negatief stigma kan oproepen, ten koste van de inhoud. Ik wil benadrukken dat ik geen kwetsbaar persoon ben of slachtoffer, ik ben Adam.
 
Mijn eerste politiek ervaring was bij de Bergse Jeugdraad, ik kwam er bij via een vriend van mij en ik vond het reuze interessant. We zaten regelmatig om de tafel met een delegatie van de gemeenteraad. Ik kreeg een beetje te zien hoe het echte werk er aan toe ging en wilde meer. Ik werd lid van de Jong Socialisten, een partij die bij mij paste bij mijn idealen, links, sociaal en volks, zeker niet elitair en met daadkracht. Vorig jaar werd ik geïnstalleerd als duolid, ik ging dit aan om te kijken of het echt bij mij zou passen. Dat was het geval en nu sta ik op de lijst.
 
Ik ben trots dat we met de jongerenraad een idee hebben geschreven over hoe we jongeren en politiek dichter bij elkaar kunnen brengen.
 
Het langzame proces, het bureaucratische en het soms vastgeroeste kader van politici die er wat langer zitten kan me frustreren. Het is dan weinig verassend, vernieuwend of creatief. Ik hoop dat verjonging daar verandering in brengt.
 
Ik hoop dat ik mijn steentje kan bijdragen in het maatschappelijke speelveld, hopelijk vanuit de raad. Vanuit mijn studie stel ik mezelf ten doel ooit officier van justitie te worden om dat idee van rechtvaardigheid een plek te geven.
 
 

Met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen heeft Beweeg me alle mensen die zich verkiesbaar stellen uitgenodigd te vertellen wat hen beweegt actief te zijn in de Bergse politiek, deze keer Adam Ahajaj (PvdA). 
Bent u ook actief in de Bergse politiek en wilt u meedoen aan dit unieke project? Meld u dan aan hier aan o.v.v. politiek.

Bestel deze foto

Adam Ahajajadmin
026