Bieneke Brinkman

Bieneke Brinkman

Klarinet

‘Mijn emotietaal’

‘De klarinet was voor mij voor het eerst iets wat eigen was, iedereen had een hobby, ik nog niet, dat werd de klarinet voor mij.

Ik heb twee broers en een zus, wij kregen allemaal VIO (Voorbereidend Instrumentaal Onderwijs) en blokfluitles. Ik vind de blokfluit niet echt geweldig, maar het moest. Na de basisvorming mochten we allemaal een instrument uitkiezen. Ik ben alle kamers van het muziekcentrum afgegaan, elke kamer had een ander instrument, de laatste kamer had een blokfluit en een klarinet. De dwarsfluit was me te truttig, de klarinet had een stoere uitstraling, zowel in geluid als in beeld, het werd ddus de klarinet.

In eerste instantie speelde ik, omdat het moest, die verplichting vond ik niet leuk, bovendien waren de lessen saai en oudbollig. Het moeten presteren en de examens die er bij hoorde vond ik verschrikkelijk. Ik ben een perfectionist en hoor meteen als het geluid niet klopt, het is niet te verstoppen. Het niet kunnen verbergen is eng voor mij, voor een publiek spelen vind ik dan ook moeilijk, de mogelijkheid van fouten maken. Verstandelijk weet ik dat fouten maken mag, dat betekent nog niet dat ik het leuk vind. Na een jaar of vijf ben ik gestopt met lessen, ik speelde nog wel een jaar in een orkest, maar niet met plezier. Ik begon eigen muziek te zoeken en spelen en kreeg er meer plezier in. Ik zag veel anime (een Japanse stijl van animatie), waarin muziek voorkwam waartoe ik me aangetrokken voelde. Ik wilde alleen nog muziek spelen die ik leuk vond en zocht op internet naar de bladmuziek om te spelen. Ik dacht altijd dat ik niet genoeg was, maar ik kon noten lezen en speelde het dan toch vrij makkelijk, ik realiseerde me dat ik wel kon. Via deze muziek leerde ik mijn emoties te uiten. Deze muziek kon me ontroeren, maar ook sterker voelen, het gaf me meer zelfvertrouwen. Ik zit niet meer in een orkest, maar speel op een bepaalde manier nog wel in het openbaar in een digitale wereld.

Tegenwoordig speel ik meer stijlen, van klassiek tot instrumentaal tot modern klassiek en ben aan het leren vrij te spelen en te improviseren. Ik ben nog best gebonden aan noten, toch gaat het me lukken dit af te leren.

Het begon bij de klarinet, maar inmiddels speel ik veel meer instrumenten en wil deze me zoveel mogelijk eigen maken. Elk instrument heeft zijn eigen geluid en karakter, voor elke bui een ander instrument. Ik vind het lastig mijn emoties te tonen, maar heb alle facetten van emoties wel. Met muziek kan ik mijn emotietaal uitspreken’.

Bieneke Brinkmanadmin
026