Ellen van der Smissen-Weys

Salsa-schoentjes

‘Show yourself!’

‘Ik heb veel passies, maar door de jaren heen heeft dansen wel altijd op nummer een gestaan. Het begon op de lagere school met klassiek ballet, daarna volgende vele stijlen. Bij elke plek waar ik ging wonen kon ik wel een clubje vinden met een dansstijl waar ik me bij aan kon sluiten.

Toen mijn echtgenoot overleed ging ik diep, een periode van pijn. Ik wist dat ik wat moest gaan doen. Een salsafestival in Breda was het duwtje in de rug om in actie te komen. Een oude, buikige man danste met een souplesse waar je U tegen zegt. Het leerde me dat deze dans niet aan leeftijd gebonden is. Ik keek met jaloezie naar deze danser, dit wilde ik ook. Ik moet uit mijn verdriet komen en me uit de rouw omhoog dansen.

Als ik me zo intens klote voelde, wilde ik er van af, maar het lukte me niet. Met dansen verdween het verdiet van de dag en maakt het plaats voor de sterke ervaring van het leven. Ik kon me verbazen over mezelf, dat die uiteenlopende emoties konden bestaan in een persoon. De hartzeer van de dag en de levendigheid van de dansende avond.

Ik had tien jaar in de zorgstand gestaan, tien jaar niet gedanst. Ik was geestelijk en lichamelijk uitgeput, dans bracht me weer tot leven.

Ik dans niet alleen graag, ik laat me ook met genoegen verwonderen door te kijken naar mensen die begeesterd zijn in hun beweging. Prachtig om te zien waartoe mensen in staat zijn.

Van alle dansen die ik beoefend heb, heeft Salsa het meest voor mij betekend. Ik kwam ermee in aanraking  tijdens een heftige periode in mijn leven. Salsa is mogen zijn wie je bent, niets inhouden; “show yourself!”.

Ellen van der Smissen-Weysadmin
028