Kees Spikker

Microfoon

‘Ik ben als baby per ongeluk ingeënt met de pick-upnaald’.

 
‘Dit is een van mijn eerste microfoons. Ik ben begonnen als DJ voor een eigen Drive-in (Disco ’68)

Er was vroeger voor de jeugd niet zoveel te beleven, toen zijn we een jeugdsoos begonnen, daar hoorde natuurlijk muziek bij en zo is het begonnen.
 
Muziek is een belangrijk deel van mijn leven. Ik heb het niet echt van mijn ouders meegekregen, maar mijn moeder zette me wel altijd als klein jongetje bij de radio als ik aan het huilen was. Ik was als kind al slechtziend (mijn moeder had tijdens de zwangerschap rode hond), de radio vergrootte mijn wereld en gaf me een geborgen gevoel. Vanwege mijn beperking kon ik nooit buiten op avontuur en moest ik me binnenshuis bezig houden. De radio was mijn venster naar de buitenwereld.
 
Ik ben niet op tijd doorverwezen naar een specialistisch ziekenhuis. Pas in 1976, toen ik al 26 was kwam ik in Leiden terecht, maar toen was het te laat en kon ik niet meer zien. Ik heb het altijd aan zien komen en heb zakelijk alles binnen geharkt en opzij gezet wat ik kon. Gelukkig ben ik hierdoor altijd financieel onafhankelijk gebleven.
 
Vanaf  1987 zit ik bij de radio. Ik werd destijds door de BRTO uitgenodigd voor het programma ‘Bergenaar, vertel ’t maar!’. Er werd een vraag gesteld en ik kletste meteen alle zendtijd vol.
Naar aanleiding van de uitzending hebben ze me gevraagd bij de radio te komen. Ik heb al diverse programma’s gemaakt door de jaren heen. Nu doe ik het informatieve programma ‘Zuidwest Update’ op woensdagavond om zes uur.
 
De microfoon geeft me zelfvertrouwen en bewustzijn. Het is een middel om bij de mensen te komen en informatie over te dragen naar de luisteraars’.
 
 
 
 

Bestel deze foto

Kees Spikkeradmin
017