Loes Jacobs

Map: 10 jaar Hofplein

‘Trots zijn op je zelf

‘Ik was een jaar of vier toen ik voor het eerst naar Jeugdtheater Hofplein in Roosendaal ging. Ik was heel verlegen (en nog) en moest er van mijn moeder naar toe. Ik ging er met tegenzin naar toe, omdat ik steeds uit mijn comfort-zone werd getrokken. Ik denk dat mijn moeder me bewust met een vriendinnetje (Luca) naar het jeugdtheater liet gaan. Luca was extrovert, het was gezellig samen en ik voelde me veilig met haar in de buurt, ze gaf me zekerheid. Ik vind het altijd moeilijk het eerste contact te leggen, daarna gaat het me gemakkelijk af. Luca hielp me bij het leggen van die contacten.

Ik nam het me moeder kwalijk dat ze me dwong mezelf te uiten in het bijzijn van andere mensen. Mijn moeder vond dat ik het jaar af moest maken en daarna zelf mocht beslissen of ik er mee door wilde gaan. Gek genoeg besloot ik zelf elk jaar om het te continueren. Ik snap eigenlijk zelf niet waarom ik die keuze de eerste jaren maakte. Later had ik een bewuste voorkeur om door te gaan. We gingen elk jaar met dezelfde groep door, dus we hadden een band met elkaar. Ik ontmoette bijzondere mensen, allemaal aparte figuren die ruimdenkend waren, oprecht geïnteresseerd in mij en me in mijn waarde lieten. Achteraf ben ik mijn moeder heel dankbaar.

In de eerste paar jaar heeft het me geholpen minder verlegen te zijn en te beseffen dat ik er mocht zijn, ik er toe deed. Later, nadat ik bewust koos door te gaan heeft het me geleerd trots op mezelf te zijn, iets wat ik nog steeds moeilijk vind. Ik heb ervaren dat ik vaak perfectionistisch ben om anderen te behagen.

Ik heb altijd te horen gekregen dat ik niet kon zingen, niet kon leren en te verlegen was. Ik heb er voor gekozen door te zetten en het tegendeel te bewijzen, daarvoor moest ik wel over een paar drempels heen. Die stap maakte ik steeds zelf, maar wel met een duwtje in de rug van mijn moeder. Mijn familie liet mij zien hoe trots ze op me zijn, dat heeft me altijd gesterkt.

De dingen waarvan gedacht werd dat ik ze niet zou kunnen, zoals studeren en zingen, heb ik bewezen wel te kunnen. Ik heb onlangs mijn bachelor in de rechten behaald en ik zing nog steeds.

Deze map symboliseert mijn ontwikkeling van achter mijn moeders benen schuilen tot op een podium staan. Het staat ook voor trots zijn op je zelf. Ik denk dat ik nu meer los kan laten wat anderen van mij vinden. Iedereen vind het fijn erkenning te krijgen, toch denk ik dat ik nu meer keuzes maak voor mezelf. Ik denk dat ik het onder de knie ga krijgen om echt voor mezelf te leven. Ik ben er nog niet, maar denk wel dat ik er kom’.

Loes Jacobsadmin
028