Ton van Dorst

Boek: ‘Josina ’t is toch Zonde’  (Kees Becht)

‘Niet een prins die een boek schreef, maar een schrijver die prins was’. 

 
‘Jaren terug was ik bezig de geschiedenis van de Tour de France te onderzoeken en in kaart te brengen. Ik deed dit onderzoek onder andere in het archief van de blokstallen. Vroeger deed je dat nog handmatig, in oude kranten en papier snuffelen. Nu tik ik een zoekopdracht in een zoekmachine en heb ik binnen een uur zeer uitgebreide informatie verzameld. Ik kan de charme van het oude onderzoek wel missen. In de Blokstallen zag ik Kees Becht aan het werk (Becht was als Nilles I van 1946 tot 1958 de eerste na-oorlogse prins en boegbeeld van de Bergse vastenavend) Hij was onderzoek aan het doen voor zijn boek. Ik viel hem niet meteen lastig, maar vond het wel grappig dat hij daar rond liep, de prins! Hij deed dus meer dan in een boerenkiel en prinsenpak rondlopen, het maakte me nieuwsgierig. Toen  het boek uitkwam heb ik het gekocht en uiteraard gelezen. Het heeft me verrast. Het is een reuze interessant boek, geweldig geschreven. Niet een prins die een boek schreef, maar een schrijver die prins was. Mijn indruk van hem veranderde door dit boek.
 
Wat mij boeit is Bergen op Zoom in de breedste zin van het woord. Ik kan nostalgische gevoelens hebben van hoe het was, hoe langer geleden hoe beter. Foto’s van bijvoorbeeld de Grote Markt begin vorige eeuw, het historische besef; daar stonden toen mensen waar wij nu ook kunnen staan. Toenmalige bestuurders namen beslissingen over de stad over dezelfde onderwerpen als de raad nu ook doet. Besluiten die nu genomen worden zullen in de toekomst nog voelbaar zijn, daar moeten we met zorg mee om gaan, die verplichting hebben we. De stad die we te leen hebben gekregen van de vorige generatie voor de volgende generatie. Als je beseft wat je in bruikleen hebt ga je er zorgvuldiger mee om. Dat besef wil ik graag uitdragen.
 
De reden dat ik de politiek in wil is dat ik mijn verantwoordelijkheid wil nemen over besluiten die genomen worden. De beste stuurlui staan aan wal en ik wil aan boord helpen. Ik pak de mogelijkheid mijn recht te pakken.
 
Mijn vader was van het motto ‘Als je het niet met je verstand kan zal je met je handen moeten werken, is niet erg, maar soms wel zwaar’. Hij motiveerde ons door te leren. Ik heb zijn advies destijds niet opgevolgd, maar heb me later wel ontwikkeld.
 
Ik wil trots worden op de betekenis die ik hoop te gaan hebben voor mijnn stad. Ik wil trots kunnen zijn op de nalatenschap van deze tijd. Mijn ambitie is waar ik trots op wil zijn. Ik wil dat volgende generaties trots op hun stad kunnen blijven’.
 
Met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen heeft Beweeg me alle mensen die zich verkiesbaar stellen uitgenodigd te vertellen wat hen beweegt actief te zijn in de Bergse politiek, deze keer Ton van Dorst (Steunpunt Bergen op Zoom). 
Bent u ook actief in de Bergse politiek en wilt u meedoen aan dit unieke project? Meld u dan aan hier aan o.v.v. politiek.
 

Bestel deze foto

Ton van Dorstadmin
021